Graham Greene książki to pozycje, po które sięgają czytelnicy szukający prozy łączącej wciągającą fabułę sensacyjną z pytaniami o wiarę, moralność i ludzkie wybory. Henry Graham Greene (ur. 2 października 1904 w Berkhamsted w Anglii, zm. 3 kwietnia 1991 w Vevey w Szwajcarii) był angielskim powieściopisarzem, dramaturgiem, dziennikarzem i krytykiem. Przez dekady pozostawał jednym z najczęściej czytanych i omawianych autorów literatury anglojęzycznej XX wieku.

Twórczość

Greene studiował w Balliol College w Oksfordzie, gdzie opublikował swój debiutancki tomik poetycki - bez większego echa. Po studiach zajmował się dziennikarstwem, najpierw w Nottingham, potem w "The Times". W tym okresie rozpoczął korespondencję z Vivien Dayrell-Browning, swoją przyszłą żoną, pod wpływem której nawrócił się na katolicyzm i przyjął chrzest w 1926 roku. Debiutem powieściowym Greene'a był opublikowany w 1929 roku Tchórz (The Man Within). Książka odniosła sukces, ale dwie kolejne powieści przeszły bez rozgłosu - pisał wtedy również recenzje książek i filmów dla "Spectatora". Pozycję Greene'a jako autora ugruntowały dopiero powieści z lat trzydziestych i czterdziestych: Brighton Rock (1938), Moc i chwała (The Power and the Glory, 1940), Sedno sprawy (The Heart of the Matter, 1948) oraz Spokojny Amerykanin (The Quiet American, 1955). W swoich książkach Greene budował sensacyjną akcję osadzoną często w egzotycznej scenerii - Meksyku, Wietnamu, kolonialnej Afryki - ale traktował ją jako narzędzie do eksploracji dylematów etycznych i religijnych. Sam dzielił swoją twórczość na powieści "poważne" i "rozrywkowe", do tych drugich zaliczając m.in. Naszego człowieka w Hawanie (1958).

Książki autora

Greene wiele podróżował i czerpał z tych doświadczeń materiał literacki. W czasie II wojny światowej pracował dla brytyjskiego wywiadu. Przez lata był wymieniany wśród kandydatów do Nagrody Nobla, a w 1981 roku otrzymał Nagrodę Jerozolimską. Kilka jego powieści doczekało się adaptacji filmowych - Trzeci człowiek, oparty na jego scenariuszu, do dziś uchodzi za jedno z najważniejszych osiągnięć kina noir. Ostatnie lata życia Greene spędził w Vevey w Szwajcarii, gdzie zmarł w 1991 roku. Pochowany jest na cmentarzu w Corsier-sur-Vevey.