Książki Jamesa Jonesa (1921-1977) to jedno z ważniejszych świadectw amerykańskiego doświadczenia II wojny światowej w prozie XX wieku. Amerykański powieściopisarz, weteran armii USA, który sam przeszedł przez atak na Pearl Harbor i walki na Pacyfiku - i wokół tego doświadczenia zbudował całą swoją twórczość.

Twórczość

Zadebiutował w 1951 roku powieścią "Stąd do wieczności" (From Here to Eternity), która przyniosła mu National Book Award, a dwa lata później doczekała się głośnej adaptacji filmowej nagrodzonej ośmioma Oscarami. Akcja rozgrywa się na Hawajach, w miesiącach poprzedzających japoński atak - w miejscu, które Jones znał z autopsji jako żołnierz 27. Pułku Piechoty. W kolejnych latach wydał między innymi "Długi tydzień w Parkman" (Some Came Running, 1957), "Pistolet" (The Pistol, 1959) oraz "Cienką czerwoną linię" (The Thin Red Line, 1962), w której wrócił do walk o Guadalcanal i własnych wspomnień z frontu, gdzie został ranny i odznaczony Purpurowym Sercem. Pisał surowo, bez upiększeń, koncentrując się na psychice żołnierza, brutalności służby i cenie, jaką płaci człowiek postawiony w skrajnych warunkach. W dorobku ma też paryską powieść "Wesoły miesiąc maj" (1971), kryminał "A Touch of Danger" (1973) i zbiór opowiadań "The Ice-Cream Headache and Other Stories".

Ciekawostki

"Cienka czerwona linia" doczekała się dwóch adaptacji filmowych - z 1964 roku oraz głośnej wersji Terrence'a Malicka z 1998 roku, nominowanej do siedmiu Oscarów. Trylogię wojenną, którą Jones uznawał za swoje najważniejsze dzieło, zamknął "Whistle" - powieść wydana pośmiertnie w 1978 roku, ukończona na podstawie szczegółowych notatek autora, który wiedział, że nie zdąży dopisać ostatnich rozdziałów.

Starsze polskie wydania Jonesa - zwłaszcza "Stąd do wieczności" i "Cienkiej czerwonej linii" - trafiają na półki antykwariatu Grochowski nieregularnie, w pojedynczych egzemplarzach. Zbiór jest ruchomy, więc warto zaglądać co jakiś czas.