Ile powieści sensacyjnych trzeba napisać, żeby na stałe wejść do kanonu gatunku? W przypadku Fredericka Forsytha wystarczyła jedna - "Dzień Szakala" z 1971 roku. Ale ten brytyjski pisarz na jednej się nie zatrzymał. Przez ponad pięć dekad stworzył kilkanaście thrillerów, które zdefiniowały sensacyjną literaturę na całym świecie. Od czego zacząć i w jakiej kolejności czytać? Poniżej kompletna lista.
Kim jest Frederick Forsyth
Frederick Forsyth urodził się 25 sierpnia 1938 roku w Ashford w Anglii. Już jako nastolatek - kiedy miał 17 lat - uzyskał licencję pilota i został jednym z najmłodszych pilotów w historii RAF. Karierę zaczął jednak nie od pisania, a od dziennikarstwa. Najpierw pracował w Paryżu i Berlinie jako reporter, potem przeszedł do BBC i został asystentem korespondenta zagranicznego. Relacjonował też wydarzenia w Czechosłowacji i na Węgrzech.
W latach 1967-1968, już jako wolny strzelec, relacjonował wojnę między Nigerią a Biafrą - napisał książkę "The Biafra Story" (1969), która była jego literackim debiutem. Ale prawdziwy przełom przyszedł dwa lata później, gdy wydawca przyjął rękopis "Dnia Szakala".
Powieści i opowiadania Forsytha - pełna lista chronologicznie
Kompletna lista powieści sensacyjnych i thrillerów Fredericka Forsytha w kolejności wydania:
- Dzień Szakala (The Day of the Jackal, 1971) - zamach na Charles'a de Gaulle'a oczami wynajętego zabójcy. Książka, od której wszystko się zaczęło.
- Akta Odessy (The Odessa File, 1972) - reporter na tropie siatki byłych nazistów w powojennych Niemczech.
- Psy wojny (The Dogs of War, 1974) - historia zamachu stanu w afrykańskim kraju. Forsyth czerpał tu z własnych doświadczeń reporterskich.
- Diabelska alternatywa (The Devil's Alternative, 1979) - szpieg, polityka i Związek Radziecki w tle.
- Czysta robota (No Comebacks, 1982) - zbiór opowiadań, nie powieść, ale wart uwagi.
- Czwarty protokół (The Fourth Protocol, 1984)
- Negocjator (The Negotiator, 1989)
- Szatański plan (The Deceiver, 1991)
- Pięść Boga (The Fist of God, 1994)
- Ikona (Icon, 1996)
- Weteran (The Veteran, 2001) - kolejny zbiór opowiadań
- Mściciel (Avenger, 2003)
- Afgańczyk (The Afghan, 2006)
- Kobra (The Cobra, 2010)
- Czarna lista (The Kill List, 2013)
- Fox (The Fox, 2018) - jak dotąd ostatnia powieść Forsytha
Literatura faktu i autobiografia
- The Biafra Story (1969) - reportaż z wojny w Biafrze
- Emeka (1982) - biografia nigeryjskiego generała
- Pasterz (The Shepherd, 1975) - krótka opowieść, chyba najbardziej osobista w dorobku Forsytha
- Outsider. Autobiografia (2015) - w której przyznał się (między innymi) do współpracy z brytyjskim wywiadem. Forsyth przez lata należał do grona najbogatszych pisarzy świata i mieszkał w ekskluzywnej rezydencji pod Londynem - a jego autobiografia tłumaczy, skąd brał materiał na tak realistyczne kryminały i thrillery.
Od czego zacząć czytać Forsytha
Jeśli chodzi o kolejność czytania - dobra wiadomość jest taka, że powieści Forsytha są w większości niezależne od siebie. Nie ma tu jednego bohatera przewijającego się przez całą serię (choć niektóre postacie wracają). Można więc zacząć od dowolnej. Ale jeśli ktoś pyta nas o zdanie - "Dzień Szakala" to obowiązkowy punkt wejścia. Potem "Akta Odessy" i "Psy wojny", czyli ta pierwsza, najmocniejsza trójka z lat 70. Ekranizacja "Dnia Szakala" (1973) tylko potwierdza, że ta historia broni się w każdej formie.
Forsyth pisał thrillery, które czytają się jak reportaż - i reportaże, które czytają się jak sensacyjny thriller. Kto lubi precyzję, research i zimną narrację bez zbędnych ozdobników, ten u Forsytha poczuje się jak w domu.
